പേർഷ്യൻ സന്ന്യാസി (പേർഷ്യൻ മുനി) എന്ന അപരനാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മാർ അഫ്രഹാത്ത് മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകങ്ങളിൽ വിജാതീയ മാതാപിതാക്കളിൽ നിന്നു ജനിച്ചു. പേർഷ്യൻ രാജാവായിരുന്ന ഷപ്പൂർ രണ്ടാമന്റെ ഭരണകാലത്തെ (എ. ഡി 309-379) ക്രൂരമായ മതപീഡനങ്ങളുടെ സമയത്താണ് അദ്ദേഹം ക്രൈസ്തവവിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുന്നത്. തുടർന്ന് താപസജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച അദ്ദേഹം ഏ. ഡി 337 നും 345 നും ഇടയിൽ തന്റെ സഹതാപസർക്കായി എഴുതിയ 23 ഉപദേശങ്ങൾ (Demonstrations) ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി അറിയപ്പെടുന്ന ഏകകൃതി. സുറിയാനി സഭാപിതാക്കന്മാരുടേതായി നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ആദ്യകൃതിയും ഇതുതന്നെ.
അദ്ദേഹം ഒരു മെത്രാനോ ആബട്ടോ ആയിരുന്നു എന്ന് പില്ക്കാല ചരിത്രകാരന്മാരിൽ ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അത് പൂർണമായും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു കയ്യെഴുത്തുപ്രതി അദ്ദേഹത്തെ ‘ മാർ മത്തായിയിലെ മെത്രാൻ’ ‘ (അഫ്രഹാത്തിന്റെ കാലത്ത് സിറിയായുടെ കിഴക്കുഭാഗത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആശ്രമത്തിന്റെ പേരാണ് മാർ മത്തായി) എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്.
അഫ്രഹാത്ത് എന്ന പേര് ‘ ജ്ഞാനി ‘ എന്നർഥം വരുന്ന ‘ ഫർഹാദ് ‘ എന്ന പേർഷ്യൻ നാമത്തിന്റെ സുറിയാനി വകഭേദമാണ്. പേർഷ്യൻസാമ്രാജ്യത്തിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം തന്റെ 23 ഉപദേശങ്ങളിൽ അന്നത്തെ സാമൂഹ്യസാഹചര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു വ്യക്തമായ സൂചന നല്കുന്നുണ്ട്. ഉടമ്പടിയുടെ പുത്രന്മാർ ( ബ്നൈക്യാമ) എന്ന താപസസമൂഹത്തിൽ അംഗമായിരുന്നു താനെന്നും (Dem 6, 4)) വിജാതീയവിഗ്രഹങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാണ് (Dem 16, 7)) താൻ ക്രൈസ്തവിശ്വാസത്തിലേക്ക് എത്തിയതെന്നും അദ്ദേഹം സാക്ഷ്യം നല്കുന്നു.
സുറിയാനിഭാഷയിലെ 22 അക്ഷരങ്ങൾ ക്രമാനുഗതമായി ഓരോ ഡമൺസ്ട്രേഷന്റെയും ആദ്യഅക്ഷരമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ശൈലിയാണ് അദ്ദേഹം രചനയിൽ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. വിശ്വാസം, ഉപവാസം, പ്രാർഥന, എളിമ തുടങ്ങിയ സഭയുടെ ആത്മീയജീവിതത്തെ സ്പർശിക്കുന്ന വിഷയങ്ങളും പരിഛേദനം, സാബത്ത്, പെസഹ തുടങ്ങിയ യഹൂദരുമായി അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുള്ള വിഷയങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ 23 ഉപദേശങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
റവ. ഡോ. അലക്സ് സെബാസ്റ്റ്യൻ കൊല്ലംകുളം
